داستان این حرکت جدیدتان در ارتباط با هپاتیت – بی چیست ؟
در ایران نزدیک به دو میلیون نفر آلوده به هپاتیت – بی داریم . حالا یا بیمار هستند که نیاز به درمان دارند و یا ناقل که نیاز به مراقبت دارند . برای کنترل بیماری و محدود کردن آن باید کار کنیم . در واقع این امکان در مورد هپاتیت – بی وجود دارد . یعنی باید موارد قدیمی بیماری را شناسایی و درمان کنیم و از ابتلای موارد جدید پیشگیری به عمل بیاوریم و اجازه ندهیم موارد جدیدی اتفاق بیفتد . این کار احتیاج به یک حرکت بزرگ دارد . حالا اسمش را می گذارید کار جهادی ، علمی ، مردمی ، انسانی ، .... فرق نمی کند . اصل قضیه اینست که این یک جور ادای دین است . ما با این مردم زندگی کرده ایم . بزرگ شده ایم . حالا با هر تفکر و گرایش سیاسی و اجتماعی . ما نسبت به این مردم تعهد داریم .
خوب حالا این کار در چه مرحله ای هست ؟ شروع شده یا ...
کار را به این شکل شروع کرده ایم که استان به استان می گردیم . امکانات استان را برای کنترل هپاتیت ارزیابی می کنیم . نقاط ضعف را شناسایی می کنیم . با پزشکان استان جلساتی برای تبادل تجربیات برگزار می کنیم . بیماران را ویزیت می کنیم . در واقع باید درمانگاه هایی در بخش دولتی ایجاد شود . آزمایشگاه ها تقویت شوند . پروتکل های مشترکی برای تشخیص و درمان بیماری برای اقدام هماهنگ پزشکان وجود داشته باشد . باید مراکز بهداشت ودرمان و پزشکان خانواده را درگیر این قضیه کنیم .
برنامه ای که دارم اینست که در طول یک سال این کار ار در چهل نقطه از کشور انجام بدهم . به صورت بازدید و ارزیابی وضعیت و امکانات مناطق ، ارائه کنفرانس برای پزشکان ، ویزیت رایگان و آموزش بیماران . انتظارم اینست که پس از یک سال ، جهشی در زمینه کنترل بیماری داشته باشیم .
سمت شما در این طرح چیست ؟ این را باید به حساب سمت دولتی شما بگذاریم یا فعالیت های همیشگی عام المنفعه و خودجوش شما ؟
عنوان من رییس مرکز تحقیقات گوارش بیمارستان بقیه الله و رییس شبکه هپاتیت کشور است . این در واقع یک جور نذر است که می خواهم آنرا در چهل منطقه از کشور انجام بدهم .
ببخشید در مورد این شبکه هپاتیت کشور بیشتر توضیح می دهید ؟
ما بین مراکز تحقیقاتی هپاتیت کشور یک شبکه ایجاد کرده ایم . نه اینکه تصور کنید که یک ساختمان و تشکیلات عریض و طویلی دارد ، نه . این یک شبکه مجازی است . در واقع این شبکه توانایی های مراکز استان را از بالقوه به بالفعل تبدیل می کند . این شبکه ارزیابی می کند ، هماهنگی ایجاد می کند ، آموزش می دهد ، هدایت و حمایت می کند ...
هزینه های این سفرها از کجا تامین می شود ؟ هماهنگی های سفر چطور ؟ مثل اطلاع رسانی ، برگزاری جلسات با پزشکان ، گردآوردن بیماران ، ...
البته نیاز به هزینه زیادی نیست . فقط هزینه ایاب و ذهاب هست و هزینه یک شب اقامت . که اگر از طرف استان دعوت شده باشیم ، هزینه ها را هم تامین می کنند ، اگر هم نه ، که تماما شخصی تامین می شود . بالاخره می گذاریم به حساب اینکه می خواهیم برویم سفر . هماهنگی ها و امکانات هم بیشتر از طریق مراکز درمانی بخش دولتی تامین می شود . ما در شبکه هپاتیت حدود 1800 مشترک از اعضای کادر درمانی کشور داریم که برایشان کتاب و مجله ارسال می کنیم و با هم ارتباط علمی داریم . و اعضای این شبکه کار اصلی اطلاع رسانی را انجام می دهند .
تا به حال به کجاها رفته اید ؟
اولین مورد روز بیست و سوم خرداد بود که سفری به زاهدان داشتیم . با پزشکان این شهر جلسه خوبی داشتیم و تجربیاتمان را با هم در میان گذاشتیم . یک سخنرانی در مورد کنترل بیماری و روش های جدید درمان هپاتیت – بی داشتیم . به خصوص که با توجه به تغییرات عمده ای که در روش های درمان هپاتیت در چند سال اخیر ایجاد شده ، این جلسات می توانند خیلی سودمند باشند . با داروخانه هلال احمر تماسی داشتیم و فهرست داروهای هپاتیت شان را چک کردیم و تذکراتی برای تکمیل فهرست و افزودن چند قلم از داروهایی که موجود نداشتند داده شد . به علاوه حدود 60 بیمار مبتلا به هپاتیت – بی به صورت رایگان ویزیت شدند . در مجموع برنامه خوبی بود . البته گزارش کامل ، عکس ها و فایل صوتی برنامه در سایت ما به نشانی الکترونیک www.hep.ir قابل دسترسی است .
